Koen D'haene schrijft

De boekvoorstelling van 'Zand' op 18 april in de bibliotheek van Wevelgem was al even veelbelovend als de kuiten van knallende meisjes in het liedje van Jan De Wilde. Alles was geregeld: dichter-schrijver Paul Rigolle had zijn spitante inleiding klaar, de recensie van Jooris Van Hulle was precies op tijd gepubliceerd in MappaLibri, de schepen had zijn welkomstwoordje voorbereid en de gemeentelijke hostesses hadden de wijn al koel gezet. Theo en Alexander van uitgeverij LetterRijn waren klaar voor de reis met een koffer vol boeken vanuit de Randstad naar de uithoek van het Nederlandse taalgebied.  Al het bovenstaande ging niet door en dat is heel jammer maar absoluut niet erg in de context van de wereldwijde coronacrisis.  Ik citeer graag uitgever Theo Van Rijn: 'Het is helaas niet anders. Persoonlijk laat ik het maar over me heen komen in de wetenschap dat ik er niets aan kan veranderen.' Maar 'Zand' is er wel degelijk! Woon je in Vlaanderen?  K...

Nieuwe misdaadroman - verschijnt in april 2020 Reddingswerkers hebben Mats jaren geleden uit een gletsjer bevrijd, maar zelf herinnert hij zich daar niets van. Samen met zijn psycholoog slaagt hij er moeizaam in een nieuw leven op te bouwen. De zoektocht naar zijn verleden leidt hem naar Sarah, de vrouw die vaak opduikt in zijn verwarde dromen. Als hij op het eiland Schiermonnikoog erg dicht bij haar in de buurt komt, worden de omstandigheden van de val in het ijs stilaan duidelijk. Is Sarah wel de vrouw die hij zich herinnert? ‘Kan ik soms iets voor je doen?’ Ik doe mijn best om niet vriendelijk te klinken. Als hij nu niet weggaat, ga ik zelf lopen zonder nog iets te zeggen. ‘Neen, dat niet,’ zegt hij nogal binnensmonds. Dat Nederlands van die Friezen klinkt altijd net weer een beetje anders. ‘Nou dan …’ Laat me dan in godsnaam met rust, bedenk ik er in stilte bij terwijl ik hem onverstoord blijf aankijken. Hij kijkt van me weg terwijl hij de juiste woorden zoekt. ‘Ik … ...

Elk boek heeft zijn eigen soundtrack. Tijdens het schrijven zit je in een flow en vaak is er ook een lied, een zanger of een groep die je inspireert en begeleidt. Voor IJs waren Bruce Springsteen, discohits uit de jaren '80 en Toto Cotugno nooit ver weg. En Michel Fugain was mijn trouwe gids op de snelweg naar het zuiden, waar ook het mooie verhaal van Sarah en Mats zich afspeelde. Ook tijdens het schrijven van Zand was er muziek in de buurt van mezelf en de personages. Een klein overzicht. De openers van Zand zijn een variatie op die van IJs : een duister lied waarvan je alleen ten volle geniet in een duistere kroeg op een al even duister uur ( Tom Waits ) en een ogenschijnlijk frivool plasticlied dat bij nader toehoren een lichtduister kantje heeft ( Abba ). Thematisch introduceren ze heel goed de sfeer en het thema van het verhaal dat je gaat lezen. https://www.youtube.com/watch?v=y9Mse62NFl4 https://www.youtube.com/watch?v=unfzfe8f9NI Zij die tijde...